Wisseling van medicijnen

Gelukkig bestaan er laxeermiddelen. Waarom zeg ik gelukkig? Omdat ik ervan afhankelijk ben. Zonder deze laxeermiddelen zou ik geen stabiel ontlastingspatroon hebben met alle gevolgen van dien. Het is dan ook zeer vervelend als ze dan niet vergoed worden door de verzekeraar.
Op 19 maart kreeg ik een telefoontje van de apotheek dat mijn laxeermiddel niet meer vergoed zou worden. Hierna nam ik contact op met een kinderchirurg waarvan ik het mailadres hem. Hij wist ook niet goed wat wel en niet vergoed zou worden maar heeft wel een tip gegeven voor een ander middel wat ik eventueel zou kunnen gebruiken.
Hierna heb ik er met mijn huisarts over gesproken. Hij zou me de doorverwijzing geven. Tegelijkertijd kwam er een mailwisseling met de stomaverpleegkundige van het Radboud en zij heeft ervoor gezorgd dat ik een medische verklaring kreeg om het middel toch wel vergoed te laten worden.
Op 20 maart heb ik contact opgenomen met mijn zorgverzekeraar. Degene die mij aan de lijn had zocht het uit en kwam met het bericht dat de zorgautoriteit het uit de basisverzekering had geschrapt en zij het daarom niet meer konden vergoeden. Nu rest mij nog voor een aantal maanden het oude middel en hierna zal ik toch echt op een ander middel moeten overstappen. Puur en alleen omdat het niet meer vergoed wordt.

Advertisements

Creabea

De laatste tijd ben ik naast mijn werk in Huize Roza ook weer creatief bezig. Ik kan namelijk haken en breien. Mijn huidige project is een cadeautje voor mijn zus waarvan ik weet dat ze het heel erg leuk gaat vinden. Deze creatie ga ik breien. Hierbij ga ik ook heel veel dingen leren voor mijn andere projecten ik wil doen. Ik heb nog een ander breiproject waar ik mee bezig ben en er staan nog een paar projecten in de startblokken. Deze zijn onder andere een paar mutsen die ik voor iemand moet maken en ook voor mezelf. De komende tijd ben ik ook weer hard bezig om die dingen af te krijgen.

Chronisch ziek…wat kun jij doen als vriend(in)?

Yvonne blogt met zorg

DSC_0698[1]

Vrijwel iedereen hoopt en (misschien denk je het ook wel) pas op de leeftijd van eh pak m beet…. een jaartje of 75 te maken te krijgen met de eerste kwaaltjes. Ze heten niet voor niets ouderdomskwaaltjes….Hoe ouder je wordt of bent hoe meer kans natuurlijk dat je lijf protesteert en je last krijgt van spieren, gewrichten, suikerziekte…ach…teveel om op te noemen.

Helaas houdt een (chronische) ziekte geen rekening met leeftijd of geslacht. Daardoor kan het zomaar gebeuren dat een goede vriend of vriendin, een achterbuur of jijzelf ineens geconfronteerd wordt met ziekte en de daarbij komende pijn, vermoeidheid of andere symptomen.Het is natuurlijk helemaal niet cool of gezellig om over ziekte en ouderdom te praten. Toch kan het iedereen gebeuren. Wat kun jij doen, samen of voor de (chronisch) zieke, om zijn/haar dag op te fleuren? Ik heb een paar tips voor je op een rijtje gezet:

-Vraag alleen…

View original post 913 more words

Progressie

Inmiddels is het een paar maanden geleden dat ik iets heb geblogd en wordt het tijd voor een update.
Het ROC heeft mij afgewezen. Nu ben ik met iets anders bezig. Ik ben nog steeds bezig met multimedia en in november begint een leer-werktraject in een verzorgingshuis. Dan ga ik kijken of werken in de zorg wat voor mij is. Hierbij krijg ik ook begeleiding van een jobcoach.
Op 14 juli ben ik in het ziekenhuis geweest voor mijn litteken. Alles was goed en ik hoefde me geen zorgen te maken.

Hechtingsproblemen

Op 9 december ging ik naar de Orchideeënhoeve samen met mijn peettante. We hadden een zeer leuke dag. We hebben heel veel gezien en ook heel veel gedaan. In de Orchideeënhoeve zijn er Lorri’s (een vogelsoort die in Australië vergelijkbaar is met de mus hier), vlinders en natuurlijk heel veel orchideeën. Maar op 11 december begon het middenrif bij mijn buikte trekken. Eerst was dat niet zo heel erg. Maar met de verloop van de dagen werd het erger. Op 14 december kwam er ook een trekkend gevoel in mijn rug. Die dinsdag erop heb ik de huisarts gebeld en kon om 10:00 bij de co-assistente terecht. Toen ik bij de co-assistente zat en mijn verhaal had gedaan, ging ze me onderzoeken. Een deel van het onderzoek was het luisteren naar de buik. Ze vond mijn darmen wel heel erg stil. Ik antwoordde erop:” Ik heb een chronische verlamde darm.” Ik had namelijk geen zin om alles te gaan uitleggen. De co-assistente zag dat er nog een oude hechting in het litteken op mijn buik zat. Zij riep mijn huisarts erbij en hij deed ook even onderzoek. Namelijk naar mijn buik luisteren. Gelukkig kon hij wel wat meer buikgeluiden horen. De co-assistente en de huisarts besloten om me naar het ziekenhuis te sturen, omdat ze niet wisten wat voor hechting het was. Nadat ik de verwijzing de volgende dag had opgehaald moest ik nog tot volgende week wachten om een afspraak te maken. Ik belde die dinsdag op en kreeg te horen dat ik op 7 januari om 11:20 een afspraak had. Op 7 januari ging ik naar het ziekenhuis voor de afspraak. Ik kwam te vroeg in het ziekenhuis aan. Maar dat was ook goed want ik moest eerst nog naar de inschrijfbalie om daar even een paar dingen te vragen. Het eruit halen van de hechting was voor de plastische chirurg een fluitje van een cent. Maar ik voelde het wel enorm trekken. Ik kreeg een pleister met ontsmettingszalf erop. Daarna kon ik weer naar huis. Sinds een paar weken is de plek waar de hechting zat donker geworden in vergelijking met de rest van het litteken. Dus heb ik de afdeling Plastische Chirurgie van het Radboud gebeld en een afspraak voor 14 juli om 9:50 gemaakt.

Update

Inmiddels is er weer veel gebeurd. Ik zit al een paar weken bij het multimediacentrum van Pluryn. Daar doe ik aan foto- en filmbewerking, maar ik herschrijf ook teksten voor de nieuwsbrief Pluryn ook uitgeeft. Het herschrijven houdt in dat ik het eenvoudig moet opschrijven in korte zinnen. Ik ben ook op 5 juni naar het ROC geweest om een intake test te doen. In die test werd er van alles getest: taal, rekenvaardigheden, maar ook vormen en je persoonlijkheid. Na die test komt er een intake gesprek. Dat gesprek heb ik op 1 juli. Ik heb ook aangemeld voor onderwijsassistent. Daarvoor heb ik een intakegesprek op 30 juni. 

Tour door Noord-Holland

Gisteren ben ik met met mijn peettante en oom op stap geweest. We hebben een tour door Noord-Holland gemaakt. 

Rond tien over half zeven werd ik wakker en ging ik me aankleden. Om negen uur kwamen mijn peettante en mijn oom mij ophalen. Ze gingen eerst koffie drinken en om tien over half tien vertrokken we.

De eerste bestemming was Naarden vesting. We hebben eerst op de stervormige muur gelopen en daarna zijn we het stadje gaan bekijken. Ook hebben we er wat gedronken. Daarna zijn we bij een brug daar gaan kijken en zijn we toen in de auto gestapt. Op naar de volgende bestemming.

De Zaanse Schans was de tweede bestemming. We hebben daar geluncht. Na de lunch zijn we naar de molens wezen kijken. De Zaanse Schans is wereldberoemd dus we hoorden vele vreemde talen voorbij komen. Er waren vooral Chinezen.

Volendam was bestemming nummer drie. Daar heb ik me in kostuum laten fotograferen en hebben we ook wat gedronken. Ook hebben we wat rondgelopen en ook foto’s gemaakt. Vooral van de schepen. 

De laatste bestemming van de dag was Spakenburg. We hebben rond de haven gelopen en zijn daarna bij een restaurant neergestreken. We hadden eten besteld en toen moest we heel lang wachten. Eerst kregen we de tomatensoep die we besteld hadden. We moesten ook op de lepel wachtenToen we daarmee klaar waren, zaten we heel lang te wachten op het hoofdgerecht. Om kwart over zeven hadden we er genoeg van en hebben we betaald en zijn vertrokken. We zijn toen naar een Macdonald’s gegaan.

Na de Macdonald’s zijn we naar huis gegaan en daar nog met de oom nog de voetbalwedstrijd gekeken. Daarna zijn zij naar huis gegaan en was ik erg blij om naar mijn bed te gaan.